Jak usprawnić działania pracowni naukowych? Jakie powinny być zasady ich funkcjonowania na terenie najcenniejszych obszarów chronionych? Dopóki jest w nas ciekawość otaczającego świata, dopóty będzie zapotrzebowanie na badania, a każdy wynik, nawet określany jako niepowodzenie, może stanowić istotny wkład w rozwój nowych metod badawczych – podkreślali uczestnicy konferencji w Białowieży.


"Rola parków narodowych w rozwoju nauk przyrodniczych oraz znaczenie monitoringu przyrodniczego w zarządzaniu obszarami chronionymi w Polsce" to temat konferencji, którą w dniach 28-31 marca 2017 zorganizowały wspólnie Białowieski Park Narodowy i Centrum UNEP/GRID-Warszawa. W trakcie dwóch dni spotkań i warsztatów, 140 przedstawicieli służb ochrony przyrody, instytucji naukowych i organizacji pozarządowych wymieniło się doświadczeniami i poszukało odpowiedzi na pytania o zasady funkcjonowania pracowni naukowych w terenie, w środowisku chronionym. Uczestnicy omówili możliwości i sposoby współpracy przy projektach badawczych ze szczególnym uwzględnienierm korzyści jakie oferuje monitoring.


Monitoring przyrodniczy (włączając fotopułapki) stał się ważnym wątkiem w dyskusji, a uczestnicy wymienili uwagi z ich doświadczeń w pracy z aktualnie działającymi w parkach systemach monitoringu: ekosystemów wodnych, ornitologicznego, drapieżników, ekosystemów leśnych i nieleśnych. Zwrócono uwagę na zastosowanie nowoczesnych metod (np. obserwacja z zastosowaniem endoskopu) i podkreślono konieczność wypracowania zestandaryzowanego systemu zbierania i przechowywania danych w sposób, który umożliwi porównywanie i klasyfikację w zgodzie z potrzebami badawczymi. Omówiono sposoby zastosowania fotopułapek w monitoringu zwierząt, kładąc w dyskusji nacisk na zagadnienie metodyki rozmieszczania urządzeń i optymalizacji wykorzystania ich na dużym terenie.


Istotnym tematem debaty była rola pracowni naukowych, obszary ich działalności i ich wkład we wspieranie działalności badawczej na terenie najcenniejszych obszarów chronionych. W trakcie dyskusji narodziła się idea ustanowienia międzyparkowej pracowni naukowej zrzeszającej naukowców różnych specjalności, którzy pozostawaliby w bliskiej relacji z poszczególnymi parkami reagując na pojawiających się potrzeb. Debatę o problemach i wyzwaniach stojących przed parkami zakończono pomysłem zorganizowania platformy wymiany informacji, służącej zacieśnieniu współpracy i usprawnieniu komunikacji między parkami.

W programie konferencji, oprócz odczytów i dyskusji, znalazły się dwa warsztaty: "Narzędzia mobilne w monitoringu przyrody", którego celem było przybliżenie tematyki aplikacji mobilnych i praktycznych aspektów zastosowania dronów w monitoringu, oraz dotyczący analiz przestrzennych warsztat "Analizy przestrzenne w oprogramowaniu QGIS", który przyjął formułę konkursu na najlepiej (i najszybciej) wykonaną analizę danych przestrzennych pochodzących z baz danych parków. Ostatniego dnia konferencji, uczestnicy odwiedzili Rezerwat Ścisły i w północne krańce Białowieskiego Parku Narodowego.