Według prognoz firmy analitycznej IDC siłą napędową rozwoju branży ICT będą w najbliższej przyszłości między innymi rozwiązania mobilne i przetwarzanie danych w chmurze.

Sektor technologii informacyjno-komunikacyjnych (angielski skrót ICT) to w chwili obecnej jedna z bardziej dynamicznie rozwijających się branż w naszym kraju. Według szacunków Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) jej udział w PKB wynosi ok. 5%. Wzrost popytu na rozwiązania ICT notuje się zarówno w sektorze produktów (sprzęt, oprogramowanie), jak też usług. Podaż na rynku technologii jest kreowana przez światowych gigantów. Rośnie także znaczenie startupów, których przewagą konkurencyjną jest elastyczność i dynamizm w reagowaniu na identyfikowane potrzeby rynku.

Administracja największym klientem branży ICT

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS, 2013) najbardziej znaczącym klientem sektora ICT w Polsce jest administracja publiczna. Ponad 24% przychodów branży ICT to wydatki sektora publicznego. Rynek produktów i usług teleinformatycznych w Polsce rozwija się dynamicznie – wg danych PARP wzrasta o ok. 8% rok do roku. Nadal jednak wdrażanie rozwiązań ICT jest kosztowne. W finansowaniu przedsięwzięć pomagają środki rozwojowe z budżetu Unii Europejskiej, z których korzystają m.in. jednostki samorządu terytorialnego. W nowej perspektywie finansowej UE na lata 2014–2020, w ramach Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa, na rozwój potencjału cyfrowego przeznaczone zostanie ponad 2,2 mld euro. Program przewiduje rozwój infrastruktury telekomunikacyjnej, wzmacnianie kompetencji cyfrowych Polaków oraz poprawę jakości usług publicznych opartych o ICT.

ICT a środowisko

Jak wskazuje raport Programu Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska (UNEP, 2012), rozwiązania oferowane przez sektor ICT mogą w znacznym stopniu przyczynić się do łagodzenia niekorzystnych zmian klimatu. Potencjał branży teleinformatycznej kryje się między innymi w dynamicznym rozwoju systemów służących pozyskiwaniu i przetwarzaniu wielkich zbiorów danych (tzw. big data), a także systemów zarządzania. Przykładami korzystnych dla środowiska zastosowań ICT są m.in. systemy zarządzania efektywnością energetyczną budynków (idea smart buildings) oraz systemy służące optymalizacji ruchu ulicznego w miastach (idea smart cities). Narzędzia teleinformatyczne mogą pośrednio przyczyniać się do ograniczania zużycia zasobów oraz redukcji emisji zanieczyszczeń do atmosfery. Dla przykładu, systemy elektronicznej obsługi interesantów, czy aplikacje umożliwiające prowadzenie wideokonferencji, pozwalają ograniczyć konieczność przemieszczania się, co prowadzi do zmniejszenia emisji spalin ze środków transportu. Zastępowanie tradycyjnych, analogowych nośników informacji cyfrowymi oraz zdalne dzielenie się danymi za pomocą usług sieciowych powodują spadek zapotrzebowania na papier. Dzięki rozwojowi usług realizowanych w chmurze (angielski termin cloud computing) możliwe jest przetwarzanie danych z użyciem nowoczesnej, efektywnej energetycznie infrastruktury i oprogramowania dostarczonych przez zewnętrznego usługodawcę. Taki model eliminuje konieczność instalowania oprogramowania oraz obciążanie serwera po stronie użytkowników, co w efekcie może wpływać na obniżenie zużycia energii.

GIS – systemy informacji geograficznej

Technologie informacyjno-komunikacyjne mają także bezpośrednie zastosowanie w zarządzaniu zasobami środowiska. Systemy służące przetwarzaniu, analizowaniu i udostępnianiu danych o stanie środowiska (a także innych zasobów danych przestrzennych) nazywane są systemami informacji geograficznej (angielski skrót GIS). Pozwalają one między innymi na prowadzenie stałego monitoringu istotnych wskaźników np. jakości powietrza, wód czy gleb oraz na uzyskiwanie szybkiego i szerokiego dostępu do informacji o zagrożeniach naturalnych, takich jak niekorzystne zjawiska pogodowe.

Programy i aplikacje GIS mają szerokie zastosowanie w działaniach administracji publicznej. Ich coraz powszechniejsze wykorzystanie, np. w jednostkach samorządu terytorialnego, jest następstwem wejścia w życie (w 2008 roku) dyrektywy INSPIRE ustanawiającej infrastrukturę informacji przestrzennej (IIP) w Europie. Dyrektywa zobowiązała kraje członkowskie do powoływania krajowych węzłów IIP oraz wdrożenia w instytucjach publicznych standardów związanych z zarządzaniem posiadanymi zasobami danych przestrzennych.


Źródła:
„GEO5 for Business. Impact of a Changing Environment on the Corporate Sector”, UNEP, 2013
Serwis internetowy Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa, https://www.polskacyfrowa.gov.pl