Najnowsza edycja raportu UNEP, poświęconego luce między obecnymi trendami emisji gazów cieplarnianych a działaniami niezbędnymi do tego, by powstrzymać wzrost średniej, globalnej temperatury, przynosi kolejne, alarmujące dane.

Wedle ekspertów UN Environment między 2020 a 2030 rokiem - by powstrzymać najgorsze skutki zmian klimatu - powinniśmy co roku obniżać globalne emisje o 7,6%. W kończącej się dekadzie tymczasem rosły one średnio o 1,5%.

Nowy Emissions Gap Report nie pozostawia wątpliwości co do tego, że skala wyzwania w wyniku wieloletnich zaniedbań rośnie.

Dzwonek alarmowy

Zdaniem specjalistów gdyby rządy i cała społeczność międzynarodowa już w roku 2010 zaczęła realizować działania, które pozwoliłyby ludzkości na ograniczenie wzrostu temperatury do 1,5 stopnia Celsjusza, wówczas co roku wystarczyć by mogła redukcja emisji o 3,3%.

Aktualne deklaracje poszczególnych państw, zaprezentowane jeszcze przy okazji paryskiego porozumienia klimatycznego z roku 2016, wystarczą jedynie do zahamowania tego wzrostu do poziomu 3,2 stopnia w tym stuleciu.

To znacząco powyżej progu, powyżej którego grożą nam negatywne, środowiskowe sprzężenia zwrotne, przyczyniające się do znaczącego pogorszenia warunków życia na Ziemi.

Autorzy publikacji zwracają uwagę na fakt, że państwa grupy G20 - najbardziej rozwiniętych gospodarek świata - odpowiadają za 78% całości globalnych emisji - tymczasem 15 z nich nie przyjęło harmonogramu osiągnięcia neutralności klimatycznej, wskazywanej jako niezbędna przez raporty Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC).

Konieczne zmiany

W raporcie znalazło się miejsce na rekomendacje dla poszczególnych członków grupy - w wypadku Unii Europejskiej znalazły się sugestie, takie jak wprowadzenie regulacji prawnych uniemożliwiających dalsze inwestowanie w wykorzystywanie paliw kopalnych, ustalenie punktu końcowego dla europejskiego systemu handlu emisjami (EU ETS) w formie maksymalnego limitu wyemitowanych gazów, przyspieszenie na działań na rzecz wygaszenia energetyki węglowej oraz stworzenie strategii na rzecz zeroemisyjności sektora przemysłowego.

Jako pięć priorytetów dla całego świata określono rozwijanie energetyki odnawialnej, wycofywanie się z węgla, dekarbonizacja transportu i przemysłu oraz zapewnienie powszechnego dostępu do czystej energii - tak, by uniknąć wzrostu emisji z tego sektora.

Obok negatywnych trendów znalazło się również miejsce na opisanie pozytywnych zmian, takich jak malejące koszty energii ze źródeł odnawialnych czy wykorzystywanie nowych technologii do zmniejszania śladu węglowego i ekologicznego ludzkości.

Szczegółowo omówione również zostały szanse, jakie ambitna polityka klimatyczna niesie dla realizacji przyjętych przez ONZ w roku 2015 Celów Zrównoważonego Rozwoju czy zmiany, konieczne do przeprowadzenia w sektorach takich jak budownictwo czy transport.